27 Aralık büyük şair Akif'in ölüm yıldönümü idi. Başbakan, Akif'i anma törenlerinden birine katıldı ve açıkladı: 2011 Mehmet Akif Ersoy yılı olacak.

Güzel bir gelişme bu. Öncesinde ne gibi hazırlıklar yapıldı doğrusu meçhul ama bu yıl Akif'in tanınması, fikirlerinin anlatılması yönünden diğer yıllara nazaran daha dolu geçecek. Şairin, "Asım" deyip bin bir methiye dizdiği, hayaliyle yaşadığı gençler onunla ilgili yeni şeyler öğrenecek, kalbi gönlü yetenler birkaç şiirini ezberleyecek. Tanımayanlar tanıyacak, tanıyanlar daha iyi tanıyacak. Hasılı iyi şeyler olacak.

Akif'i çok iyi tanımıyoruz aslında. Tanınmak gibi bir sevdası olmamış onun. Yusuf Çağlar, daha geçenlerde yeni bir şiirini ortaya çıkardı. Kendi köşesinde yaşamış. Mücadele zamanı ortaya çıkmış, mücadelenin hakkını vermiş ve yine köşesine dönmüş. Kendisine ait bu dizeler söylüyor bunu:

Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince

Günler şu heyulayı da er geç silecektir

Rahmetle anılmak ebediyet budur amma
Sessiz yaşadım kim beni nerden bilecektir?

Mezar taşına kazınsın istemiş bu mısralarını. Hayatını, duruşunu özetlemiş sanki... Sessiz yaşadı ama ardında muazzam bir ses bırakıp gitti... Yakın dostu Mithat Cemal'in onun hakkında söylediği her şeyi özetliyor:

Aşağıya birkaç fotoğraf ekledim, gözümüz bugünlerde adama pek hasret. Gözümüz gönlümüz şenlensin. Resimler hakkında bilgi de yazacaktım ama yanlış şeyler yazmaktan korktum!